Kainatın ve bu arada dünyamızın yaradılışı ve sonu ile ilgili bugüne kadar ortaya pek çok nazariye konmuştur. Nazariye ilim değildir. Ilmî çalışmalar onu bazen te’yid edip içine alır, bazen de onu tekzip edip dışarı atar. Böylece nazariyeler ispat edilebildiği nispette tecrübî ilmin sahasına dahil olur. Diğer taraftan mütefekkirler yeni nazariyeler ortaya atmaya devam ederler. Bunlar ekseriyetle müspet ilimlere öncülük edip onların ufkunu geliştirirler. Bu bakımdan nazariyeleri, muhtevaları ispatlanamamış diye hafife almak doğru olmaz. Zira her keşif hayalle başlar.

            Evrenin yaradılışına ait en yeni nazariye (teori), bilim adamlarınca geliştirilen “Dağılan parçacıklar nazariyesi”dir. Bu nazariyeye göre evren belli bir noktadan başlayan ve sonsuz mekanlara yayılan bir yaradılış şekline sahiptir. Bu sonsuz mekanlara yayılışta devam etmektedir.

            Kur’an-ı Kerim’in Enbiya suresinin 30.Ayetinde mealen (”Semaların ve arzın (dünyanın) Rakt iken (yekpare, tek bir sistem) bizim onları FAKT (çekip birbirinden koparma) ettiğimizi ve her canlı şeyi sudan çıkardığımızı görüp düşünmediler mi?”) şeklindeki ifade bilim adamlarının evrenin yaradılışı ile ilgili nazariyeyi te’yit etmektedir. Ayrıca evrenin sonsuz mekanlara yayılışının devam etmekte olduğu Bakara suresinin 115. Ayeti kerimesinde mealen (”Allah vâsidir, varlığı sürekli genişletip büyütür.”)  ifade buyurulmaktadır.

            Evrenin bir noktadan küresel olarak sonsuz mekanlara yayılarak genişleyip büyümesi kıyamete kadar devam edecektir. Kıyametin ne zaman kopacağının bilgisi Kur’an-ı Kerim’e göre Allah katındadır. Ancak kıyametin nasıl kopacağı ve kıyamet sonrasında nelerin olacağı konusunda Kur’an-ı Kerim bazı ipuçları vermektedir.

            Enbiya suresinin 104. Ayetinde mealen (”Gün olur göğü, kitapların sahifelerini  dürer gibi düreriz. Ilk yaradılışa başladığımız gibi onu baştan yaparız. Üzerimize bir vaat olarak biz bunu mutlaka yapacağız.”) Buyrulmaktadır. Ibrahim suresinin 48. Ayetinde de mealen (”O gün yer küre başka bir yer küreye dönüşür. Göklerde öyle.”) Buyrulmaktadır.

            Bu iki ayeti biraz açıklayacak olursak: Evrenin sonsuza doğru yayılarak genişleyip büyümesi tersine olarak ilk yaradılış noktasına doğru dürülmesi, büzüşmesi ile evrenin kıyameti kopacak ve sonra Allah tarafından ilk yaradılışta olduğu gibi tekrar bu noktadan küresel olarak sonsuz mekanlara doğru evreni yeniden, başka bir yer küre ve gökler şeklinde yaratacaktır. Yeniden yaratılacak arz ve göklerin bugünkünden farklı ve sonsuza kadar sürecek bir yapıda olacağı, arz (dünya) üzerinde eskiden hayat sürmüş bütün insanların yeniden ihya edilmesiyle “uhrevi Alem” dediğimiz aleme mahsus yeni bir hayat başlayacaktır. Nitekim Kur!an’ı Kerim’in Vakıa suresinin 61. Ayetinde işaret edildiği üzere mealen (”sizin emsalinizi değiştirmek ve sizi bilmediğiniz bir neş’ette yaratmak üzere kadiriz”) buyrulmaktadır.

            Insan vücudu toprakta çürüyüp cezası toprağa kalb olmakla birlikte “acbuz zenep” adı verilen bir tek hücre adeta bir cıva molekülü gibi kıyamete kadar mevcudiyetini canlı olarak muhafaza eder. Israfil’in sur’u üfürülmeden evvel-alarivayetin- 40 gün koyu kıvamda kürre-i arz üzerine yağmur yağar. Ondan sonra sur üfürülür. O zaman televizyonlarda hızlandırılmış bir çekim ile bitkilerin büyümesi gösterildiğinde müşahede edildiği gibi “acbuz zenep” denilen bu hücre-adeta bir tohum gibi rol oynayarak- topraktaki eczasını tekrar cem edip eski vücudu meydana getirir. Nitekim bugün dakik bir ilim olan histoloji (su ilmi)’nin vasıl olduğu muta (veri) ile bir bardak suyun on milyon DNA molekülünü canlandırmaya muktedir olduğu iddia edilmektedir.

            Şayan-ı hayrettir ki 1400 yıldan beri vaki olan her fenni keşif  Kur’an-ı te’yid edegelmiştir. Millerler en seçkin alimlerini toplayarak bir ansiklopedi meydana getirirler ve bununla birbirlerine karşı iftihar ederler. Fakat her yıl bu ansiklopedilere ilave bir çilt çıkarılır. Bu yeni keşiflerin kendilerini tekzip ettikleri noktaları düzeltmek içindir.

            Kur’an’ı Kerim ise 1400 yıl evvel ummi (okumamış yazmamış) bir peygambere nazil olmuş ve yeryer pek çok fenni hakikate temas etmiş olduğu halde 1400 yıllık ilmi çalışmalar önünde daima te’yide mazhar olmuş hiçbir surette tekzip edilememiştir. Buda onun beşeri bir irade mahsulu olmayıp ilahi bir kaynaktan geldiğini red ve cerhi imkansız bir surette ortaya koymaktadır.

            Insanın ikinci yaratılışının yine arz (dünya) üzerinde olacağını Araf suresinin 24-25 ve 26. Ayetlerinden anlıyoruz. (Cenab’ı Hak Adem ile Havva’ya :Inin yeryüzüne, belirli bir süreye kadar mekan tutmanız ve nimetlenmeniz öngörülmüştür. Orada hayat bulacaksınız. Orada öleceksiniz ve oradan çıkarılacaksınız.)

            Insanın özünü teşkil eden Ruh ezelde ilk yaratılışla birlikte var olmuştur ve sonsuza dek var olacaktır. Insanoğlu bu sonsuz var oluş serüveni içinde çeşitli evrelerden geçmektedir. Dünya hayatı da ruhun beden elbisesiyle birleşmesi suretinde ortaya çıkan evrelerden biridir. Sosuz zaman içinde ortalama 60-70 senelik çok kısa bir dünya hayatını, barış mutluluk güven ve esenlik (Islam) içinde geçirmek varken bu kavga niye?

Kainatın ve bu arada dünyamızın yaradılışı ve sonu ile ilgili bugüne kadar ortaya pek çok nazariye konmuştur. Nazariye ilim değildir. Ilmî çalışmalar onu bazen te’yid edip içine alır, bazen de onu tekzip edip dışarı atar. Böylece nazariyeler ispat edilebildiği nispette tecrübî ilmin sahasına dahil olur. Diğer taraftan mütefekkirler yeni nazariyeler ortaya atmaya devam ederler. Bunlar ekseriyetle müspet ilimlere öncülük edip onların ufkunu geliştirirler. Bu bakımdan nazariyeleri, muhtevaları ispatlanamamış diye hafife almak doğru olmaz. Zira her keşif hayalle başlar.

            Evrenin yaradılışına ait en yeni nazariye (teori), bilim adamlarınca geliştirilen “Dağılan parçacıklar nazariyesi”dir. Bu nazariyeye göre evren belli bir noktadan başlayan ve sonsuz mekanlara yayılan bir yaradılış şekline sahiptir. Bu sonsuz mekanlara yayılışta devam etmektedir.

            Kur’an-ı Kerim’in Enbiya suresinin 30.Ayetinde mealen (”Semaların ve arzın (dünyanın) Rakt iken (yekpare, tek bir sistem) bizim onları FAKT (çekip birbirinden koparma) ettiğimizi ve her canlı şeyi sudan çıkardığımızı görüp düşünmediler mi?”) şeklindeki ifade bilim adamlarının evrenin yaradılışı ile ilgili nazariyeyi te’yit etmektedir. Ayrıca evrenin sonsuz mekanlara yayılışının devam etmekte olduğu Bakara suresinin 115. Ayeti kerimesinde mealen (”Allah vâsidir, varlığı sürekli genişletip büyütür.”)  ifade buyurulmaktadır.

            Evrenin bir noktadan küresel olarak sonsuz mekanlara yayılarak genişleyip büyümesi kıyamete kadar devam edecektir. Kıyametin ne zaman kopacağının bilgisi Kur’an-ı Kerim’e göre Allah katındadır. Ancak kıyametin nasıl kopacağı ve kıyamet sonrasında nelerin olacağı konusunda Kur’an-ı Kerim bazı ipuçları vermektedir.

            Enbiya suresinin 104. Ayetinde mealen (”Gün olur göğü, kitapların sahifelerini  dürer gibi düreriz. Ilk yaradılışa başladığımız gibi onu baştan yaparız. Üzerimize bir vaat olarak biz bunu mutlaka yapacağız.”) Buyrulmaktadır. Ibrahim suresinin 48. Ayetinde de mealen (”O gün yer küre başka bir yer küreye dönüşür. Göklerde öyle.”) Buyrulmaktadır.

            Bu iki ayeti biraz açıklayacak olursak: Evrenin sonsuza doğru yayılarak genişleyip büyümesi tersine olarak ilk yaradılış noktasına doğru dürülmesi, büzüşmesi ile evrenin kıyameti kopacak ve sonra Allah tarafından ilk yaradılışta olduğu gibi tekrar bu noktadan küresel olarak sonsuz mekanlara doğru evreni yeniden, başka bir yer küre ve gökler şeklinde yaratacaktır. Yeniden yaratılacak arz ve göklerin bugünkünden farklı ve sonsuza kadar sürecek bir yapıda olacağı, arz (dünya) üzerinde eskiden hayat sürmüş bütün insanların yeniden ihya edilmesiyle “uhrevi Alem” dediğimiz aleme mahsus yeni bir hayat başlayacaktır. Nitekim Kur!an’ı Kerim’in Vakıa suresinin 61. Ayetinde işaret edildiği üzere mealen (”sizin emsalinizi değiştirmek ve sizi bilmediğiniz bir neş’ette yaratmak üzere kadiriz”) buyrulmaktadır.

            Insan vücudu toprakta çürüyüp cezası toprağa kalb olmakla birlikte “acbuz zenep” adı verilen bir tek hücre adeta bir cıva molekülü gibi kıyamete kadar mevcudiyetini canlı olarak muhafaza eder. Israfil’in sur’u üfürülmeden evvel-alarivayetin- 40 gün koyu kıvamda kürre-i arz üzerine yağmur yağar. Ondan sonra sur üfürülür. O zaman televizyonlarda hızlandırılmış bir çekim ile bitkilerin büyümesi gösterildiğinde müşahede edildiği gibi “acbuz zenep” denilen bu hücre-adeta bir tohum gibi rol oynayarak- topraktaki eczasını tekrar cem edip eski vücudu meydana getirir. Nitekim bugün dakik bir ilim olan histoloji (su ilmi)’nin vasıl olduğu muta (veri) ile bir bardak suyun on milyon DNA molekülünü canlandırmaya muktedir olduğu iddia edilmektedir.

            Şayan-ı hayrettir ki 1400 yıldan beri vaki olan her fenni keşif  Kur’an-ı te’yid edegelmiştir. Millerler en seçkin alimlerini toplayarak bir ansiklopedi meydana getirirler ve bununla birbirlerine karşı iftihar ederler. Fakat her yıl bu ansiklopedilere ilave bir çilt çıkarılır. Bu yeni keşiflerin kendilerini tekzip ettikleri noktaları düzeltmek içindir.

            Kur’an’ı Kerim ise 1400 yıl evvel ummi (okumamış yazmamış) bir peygambere nazil olmuş ve yeryer pek çok fenni hakikate temas etmiş olduğu halde 1400 yıllık ilmi çalışmalar önünde daima te’yide mazhar olmuş hiçbir surette tekzip edilememiştir. Buda onun beşeri bir irade mahsulu olmayıp ilahi bir kaynaktan geldiğini red ve cerhi imkansız bir surette ortaya koymaktadır.

            Insanın ikinci yaratılışının yine arz (dünya) üzerinde olacağını Araf suresinin 24-25 ve 26. Ayetlerinden anlıyoruz. (Cenab’ı Hak Adem ile Havva’ya :Inin yeryüzüne, belirli bir süreye kadar mekan tutmanız ve nimetlenmeniz öngörülmüştür. Orada hayat bulacaksınız. Orada öleceksiniz ve oradan çıkarılacaksınız.)

            Insanın özünü teşkil eden Ruh ezelde ilk yaratılışla birlikte var olmuştur ve sonsuza dek var olacaktır. Insanoğlu bu sonsuz var oluş serüveni içinde çeşitli evrelerden geçmektedir. Dünya hayatı da ruhun beden elbisesiyle birleşmesi suretinde ortaya çıkan evrelerden biridir. Sosuz zaman içinde ortalama 60-70 senelik çok kısa bir dünya hayatını, barış mutluluk güven ve esenlik (Islam) içinde geçirmek varken bu kavga niye?

Cennetteki Doğa Güzelliği

İnsanın ruhu estetikten, simetriden, güzellikten, temizlikten, düzenden, renk uyumundan kısacası mükemmellikten zevk alacak şekilde yaratılmıştır. Nitekim doğadaki tüm renkler, görüntüler de insanın ruhundaki bu zevke hitap eden en yakın uyum ve güzelliği yansıtırlar.

İnsanların dinlenmek, rahat etmek için tercih ettikleri mekanlar da hep doğal güzelliklerle iç içedirler. Yeşillik, ormanlık, deniz kenarı ya da nehir kıyısı gibi yerlerde temiz hava, toprak ve su ile yakın olmak insanlara huzur ve mutluluk verir.

Güneş ışınlarının, temiz havanın doğrudan girmediği, doğal güzelliklerden uzak ortamlar ise genellikle insanların hoşuna gitmez.

İnsanın doğal güzellik arayışı içinde olmasının sebeplerinden biri, Allah'ın insanı cennet güzelliklerinden zevk alacak şekilde yaratmış olmasıdır. İnsan farkında olsa da olmasa da aslında cennet nimetlerinin beklentisi içindedir. Ayetlerde cennetin doğal güzelliklerle iç içe olacağı şöyle haber verilmektedir:

Şüphesiz iman edip salih amellerde bulunanlara gelince; onlar için altından ırmaklar akan cennetler vardır. İşte büyük 'kurtuluş ve mutluluk' budur. (Büruc Suresi, 11)

Çeşit çeşit 'inceliklere ve güzelliklere' (veya her türden sık ağaçlara) sahiptirler. (Rahman Suresi, 48)

Cennet Ağaçları:

Ağaçlık mekanlar insanların, içinde bulunmaktan ruhen zevk aldıkları yerlerdendir. İnsanlar her ne kadar binaların yoğunlukta olduğu şehir merkezlerinde yaşasalar da, genellikle ağaçlık, yeşillik mekanlarda bulunmak isterler. Ağaçlık bir yere ait bir görüntü izlemek ya da böyle bir fotoğrafa hatta tabloya bakmak dahi insanlar için bir zevktir. Dünyada pek çok faydasıyla yaratılmış olan ağaçlar, Rabbimiz'in insanlara sunduğu nimetlerdendir. Görkemli görünümleri, benzersiz türleri, çeşitli renkleri, serinletici gölgelikleri ile ağaçlar, insanlara zevk verecek şekilde yaratılmışlardır. Allah'ın "Boyları birbiriyle yarışan ve içiçe girmiş ağaçlı bahçeler" (Abese Suresi, 30) ayetiyle bildirdiği ağaçlar, ahirette cennete has üstün özellikleriyle yaratılmıştır. Solmadan, kurumadan, yaprakları dökülmeden, ihtişamlı görünümleri ile, ağaçlar da cennetteki kusursuzluk içinde yaratılmışlardır. Aşağıdaki hadislerde ise ağaçların özellikle gölgesinden bir cennet nimeti olarak sıkça bahsedilir:

Cennette öyle bir ağaç var ki bir süvari gölgesinde yetmiş yahut da yüz sene gider (de bitiremez). O huld -ebedilik- ağacıdır... Cennette bir ağaç var ki, bir kimse dört yaşına girmiş bir dişi deve yavrusuna yahut da beş yaşına girmiş olan bir dişi deveye binmiş olsa da sonra ağacın dip tarafındaki gövdesini dönmeye başlasa hareket ettiği yere ulaşmadan deve ihtiyarlayarak düşer... Onun taze dalları cennet surlarının ötesindekilere ulaşmaktadır. Cennetteki her ırmak muhakkak o ağacın dibinden çıkmaktadır... [Tezkireti'l Kurtubi, s. 311/513]

Cennette bir ağaç vardır ki, binekli bir kimse yüzyıl gölgesinde yürüse onu katedemez. İsterseniz şu ayeti okuyun: "Daimi gölgededirler, çağlayıp duran su başlarındadırlar." [(Tirmizi), Kütüb-i Sitte-14, s. 427/9]

Kuran'da "gölge içinde olmak"tan bir cennet nimeti olarak şöyle bahsedilir:

İman edip salih amellerde bulunanları, altından ırmaklar akan, içinde ebedi kalacakları cennetlere sokacağız... Ve onları, 'ne sıcak-ne soğuk, tam kararında gölgeliğe' sokacağız. (Nisa Suresi, 57)

Takva sahiplerine vaat edilen cennet; onun altından ırmaklar akar, yemişleri ve gölgelikleri süreklidir. Bu korkup-sakınanların (mutlu) sonudur, inkar edenlerin sonu ise ateştir. (Rad Suresi, 35)

Kendileri ve eşleri, gölgeliklerde, tahtlar üzerinde yaslanmışlardır. (Yasin Suresi, 56)

Şüphesiz muttaki olanlar, gölgeliklerde ve pınar-başlarındadır; (Mürselat Suresi, 41)

Orada tahtlar üzerinde yaslanıp-dayanmışlardır. Orada ne (yakıcı) bir güneş ve ne de dondurucu bir soğuk görürler. (İnsan Suresi, 13)

Muharref İncil'de de cennetten bahsedilirken, Kuran'daki tariflerle mutabık "... Ne güneş ne de kavurucu bir sıcaklık onları çarpacak." ifadesi yer almaktadır. (Yuhanna'ya Gelen Esinleme, 7. bölüm, 16)

Cennetteki doğal güzelliklerin tarif edildiği pek çok hadiste Tuba ağacından ve onun özelliklerinden bahsedilir. Bu ağaç hakkında Peygamberimiz (sav)'in tarifleri şöyledir:

... Tuba cennette bir ağaçtır. Büyüklüğü yüz yıllık yer tutar. Ve cennet elbiseleri de onun tomurcuklarından yapılır. [Ramuz el-Ehadis-2, s. 313/7]

Tuba ağacı benzersiz özelliklere ve görülmemiş bir genişliğe sahiptir. Bunun yanı sıra dünyadaki sebeplerin geçerli olmadığı cennet ortamında cennet elbiselerinin de bu ağaçtan yapıldığı ifade edilmektedir. Başka hadislerde de Peygamberimiz (sav)'in cennetteki ağaçlarla ilgili tarifleri ise şöyledir:

... Cennet ağaçlarının dip gövdesi inci ve altın, yukarısı da meyvedir. [Tezkireti'l Kurtubi, s. 315/523]

Cennette hiçbir ağaç yoktur ki gövdesi, altından olmasın. [(Tirmizi), Kütüb-i Sitte-14, s. 427/10]

Cennette Allah'ın benzersiz, sonsuz yaratmasına şahit olacağımız için herşey mümkün olabilir. Örneğin cennet ağaçlarının meyveleri yakut, elmas, safir gibi değerli taşlar şeklinde görünüp, ele alındığında yenecek hale geliyor olabilir.

Cennetteki ağaçların mahiyetini soran bir sahabeye Peygamberimiz (sav)'in şöyle söylediği rivayet edilmiştir:

Bu ağaçların dalları kurumaz, yaprakları dökülmez, suyu kaybolmaz, meyvesi tükenmez. [İlahi Dinlerde Cennet İnancı, s. 54]

Cennetteki Irmaklar ve Denizler:

Su kaynakları bulundukları bölgeye bereket verir, orayı canlandırıp temizlerler. Ayrıca suya yakın mekanlarda iklim de hem yaşamaya daha elverişlidir, hem de insanların hoşlarına gidecek ılımanlıktadır. İşte bu nedenle insanların dinlenmek üzere seçtikleri mekanlar da deniz, göl ya da nehir kenarlarına yakın yerler olur. Nitekim Kuran'da takva sahibi olanların Allah'tan bir nimet olarak "cennetlerde ve pınar başlarında" (Hicr Suresi, 45) oldukları bildirilmiştir.

Peygamberimiz (sav)'in hadislerinde cennetteki nehirlerden sıkça bahsedilmektedir:

Cennet ırmakları, misk dağlarının yahut da misk tepelerinin altından çıkar. [Tezkireti'l Kurtubi, s. 307/501]

Cennette, bal denizi, şarap denizi, süt denizi ve su denizi bulunmaktadır. Diğer nehirler bunlardan çıkacaktır. [(Tirmizi), Büyük Hadis Külliyatı-5, s.409/10097]

Hadiste cennette baldan, sütten, şaraptan denizlerin olacağından bahsedilmektedir. Ancak burada bahsedilen süt, bal ve şarap dünyadakinden çok farklı, cennete has özellikleriyle yaratılmıştır. Cennette bunların her biri tertemiz, lezzet ve rahatlık veren içkilerdir. Örneğin cennette sunulan şarap, dünyadakilere benzememektedir. Cennet ehlini sarhoş etmeyecek, içenlerin şuurunu bulandırmayacaktır. Allah'ın cennet için hazırladığı içki, "Bembeyaz; içenlere lezzet (veren bir içki). Onda ne bir gaile vardır, ne de kendilerinden geçip, akılları çelinir" (Saffat Suresi, 46-47) ayetleriyle Kuran'da tarif edilmektedir.

Ayrıca bu örnekler -süt, bal ve şaraptan ırmaklar- cennette Allah'ın kendilerinden razı olduğu kullarını bekleyen çok farklı güzelliklerin olabileceğine işaret etmektedir. Süt çabuk bozulan bir besin olmasına rağmen, cennette sütten deniz ve ırmakların olması oradaki nimetlerin kusursuzluğuna çarpıcı bir örnektir. Cennet ehli dilediği takdirde böyle görüntülerin yaratılması Allah için çok kolaydır.

Bu nimetler tarif edilirken ırmak ve deniz ifadelerinin kullanılması da özellikle cennetteki bolluğu vurgulamaktadır. İnsanlar dünyada bu nimetleri hep sınırlı miktarlarda görürler. Kavanozlarda, cam şişelerde veya farklı ambalajlarda satın aldıkları bu ürünlerin cennette bir kaynak şeklinde karşılarına çıkması, bozulmadan, kirlenmeden, olabilecek en mükemmel lezzette kendilerine bol bol ikram edilmesi, heyecan verici bir nimet ve güzelliktir.

Kuran'da da bu ırmakların özelliklerinden detaylı olarak bahsedilmektedir:

Takva sahiplerine va'dedilen cennetin misali (şudur): İçinde bozulmayan sudan ırmaklar, tadı değişmeyen sütten ırmaklar, içenler için lezzet veren şaraptan ırmaklar ve süzme baldan ırmaklar vardır ve orda onlar için meyvelerin her türlüsünden ve Rablerinden bir mağfiret vardır... (Muhammed Suresi, 15)

Ayette süt, bal, şarap gibi birkaç nimet örnek olarak verilmiştir. Ancak insanın hoşuna giden herhangi bir nimetin ırmak şeklinde akması, su gibi bol, temiz olması, bozulmadan kalması da mümkün olabilir. Ayrıca Allah cennette içkilerin kadehlerle sunulduğunu ve bu içkilerden cennet ehlinin başların ağrımayacağını, kendilerinden geçip akıllarının çelinmeyeceğini bildirir. Allah bir başka ayette "kaynaktan (doldurulmuş) kadehlerle çevrelerinde dolaşılır" (Saffat Suresi, 45) şeklinde buyurmaktadır. Müminler için cennette "sonu misk olan, karışımı tesnimden, mühürlü, katıksız bir şarap" (Mutaffifin Suresi, 25-27) hazırlanmıştır. (Tesnim: Cennetteki çeşmelerden birinin adıdır.)

Ayetlerde de belirtildiği gibi bu içecekler aynı zamanda güzel kokular da içermektedir. Öte yandan cennette denizlerin altında, nehirlerin dibinde bizim hayal edemediğimiz olağanüstü güzellikler olabilir. Allah dileyenin nefes alma sorunu olmadan dalmasını, çıplak gözle berrak bir görüntüyle deniz altındaki güzellikleri görmesini mümkün kılabilir. Dünyada ancak belgeseller sayesinde haberdar olunan denizaltı güzellikleri, cennette müminlerin kolaylıkla görebileceği ve çok zevk alacakları şekilde olabilir.

Cennet Toprağının Güzelliği:

Cennetteki toprağın güzelliği Peygamberimiz (sav)'in hadislerinde şöyle ifade edilmiştir:

Cennetin dikilecek ağaçlarını çok ekin. Zira onun suyu tatlı, toprağı güzeldir... [Ramuz el-Ehadis-1, s. 72/14]

Cennet binalarının bir tuğlası altın, bir tuğlası gümüş, harcı misk, çakılı inci ve yakut ve toprağı da safrandır... [Ramuz el-Ehadis-1, s. 200/6]

Hadiste cennetteki toprak safran isimli, kıymetli bir bitkiden elde edilen bir baharata benzetilmiştir. Bu bitki vanilya benzeri aroması, canlı, parlak altın sarısı rengi ile baharatlar arasında son derece özel bir yere sahiptir. 1 kg safran elde etmek için 70.000 ile 250.000 arası çiçek toplamak gerekmektedir. Günümüzde safran üretimi her geçen gün azalmaktadır. Bunu etkileyen en önemli faktör ise bitkinin yetiştirilmesindeki zorluktur. Çünkü safrandan 3-4 yıl gibi sürede ürün alınmaktadır. Dünya şartlarında yetiştirilmesi çok zor ve zahmetli olan bu değerli bitkinin, cennette toprağı oluşturacak kadar bol miktarda olması orada nimetin hesapsızca olacağına işaret etmektedir. (En doğrusunu Allah bilir.)

Cennetteki Genişlik:

Allah Teala cennet ehlini cennette iskan ettiğinde, geriye geniş bir mekan kalır. Allah Teala oraya, her biri, yaratıldığından sona ereceği güne kadarki dünyadan daha büyük olan, üç yüz altmış alemi iskan eder. [Ramuz el-Ehadis-1, s. 30/5]

Peygamber Efendimiz (sav)'in bu hadisinde dikkat çektiği gibi cennette genişlik, ferahlık vardır. Kuran'da cehennem için tarif edilen dar yerlerin, sıkışıklığın tam tersine cennet geniş mekanlardan oluşur. Çünkü insanın ruhu, ufkunun açık olmasından, ferah mekanlardan hoşlanacak şekilde yaratılmıştır. Kuran'da cennetin genişliğinden şöyle bahsedilmektedir:

Rabbiniz'den olan mağfiret ve eni göklerle yer kadar olan cennete (kavuşmak için) yarışın; o, muttakiler için hazırlanmıştır. (Al-i İmran Suresi, 133)

  Şâbi'nin, Fatıma Bintu Kays radıyallahu anhâ'dan nakline göre Fatıma şöyle anlatmıştır: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Temimu'd-Dâri hıristiyan bir kimse idi. Gelip biat etti ve müslüman oldu. O, benim Mesih Deccâl'den anlattığıma uygun olan bir rivayette bulundu. Bana anlattığına göre, Temim, bir gemiye binip denize açılmıştır. Yanında Lahm ve Cüzâm kabilelerinden otuz kişi vardı. (Hava şartları iyi olmadığı için) onlarla denizin dalgaları bir ay kadar oynadı. Sonunda güneşin battığı esnada denizde bir adaya yanaştılar. Geminin kayıklarına binerek adaya çıktılar. Derken karşılarına çok tüylü kıllı bir hayvan çıktı. Bunlar, tüylerinin çokluğundan hayvanın baş tarafı neresi, arka tarafı neresi anlayamadılar. (Şaşkın şaşkın

"Sen necisin, neyin nesisin?" dediler. O cevap verdi:

"Ben cessâseyim!"

"Cessase nedir?" denildi.

"Ey cemaat! Şu mannastıra kadar gelin! İçinde bir adam var, o sizin haberinize müştaktır!" dedi. O, böylece bir adamdan söz edince, biz onun bir şeytan olmasından korktuk. Hemen koşarak manastıra girdik. İçeride bir adam vardı; hilkatçe gördüklerimizin en irisiydi ve elleri boynuna, dizlerinden topuklarına demirle sıkı şekilde bağlanmıştı.

"Vah sana! Kimsin sen?" dedik.

"Benim haberimi alabilmişsiniz. Şimdi siz kimsiniz, bana söyleyin!" dedi. Arkadaşlarım:

"Biz bir grup Arabız. Bir gemideydik, denizin coşkun bir anına rastladık. Dalgalar bizi bir ay oynatıp oyaladı. Sonra şu adaya yaklaştık, sandallara binip adaya çıktık. Tüylü ve çok kıllı bir hayvanla karşılaştık. Tüyünün çokluğundan başı ne taraf, arkası ne taraf anlayamadık. "Vah sana, nesin sen" dedik.

"Ben cessâseyim!" dedi. Biz: "Cessase de ne?" dedik.

"Manastırdaki şu adama gelin, o sizin haberinize pek müştaktır!" dedi. Biz de koşarak sana geldik. Biz onun bir şeytan olmadığından emin olmadığımız için korktuk" dedik. Adam:

"Bana Beysân hurmalığından haber verin!" dedi. Biz:

"Onun neyinden haber soruyorsun?" dedik.

"Ben onun ağacından soruyorum, meyve veriyor mu?" dedi.

"Evet!" dedik.

"Öyleyse meyve vermeme zamanı yakındır!" dedi.

"Bana Taberiye gölünden haber verin!" dedi.

"Onun nesinden haber istiyorsun?" dedik.

"Onun suyunun çekilmesi yakındır!" dedi.

"Bana Zuğer gözesinden haber verin!" dedi.

"Sen onun neyinden haber istiyorsun?" dedik.

"Gözede su var mıdır? Orada su var mıdır?" dedi.

"Evet, onun çok suyu vardır! Sahipleri onun suyu ile ziraat yapıyorlar!" dedik.

"Ümmilerin peygamberinden bana haber verin? O ne yaptı?" dedi.

"O Mekke'den çıkıp Yesrib'e (Medine'ye) yerleşti" dedik.

"Araplar O'nunla mukâtele etti mi?" dedi. Biz:

"Evet!" dedik.

"Onlara karşı ne yaptı?" dedi. Biz de, (onu ezmek için) peşine düşen Araplara galebe çaldığını, Arapların kendisine itaat ettiklerini haber verdik. (O da bize

"Bu, onların itaat etmeleri, kendileri için daha hayırlıdır. Ben şimdi size kendimi tanıtayım: Ben Mesih Deccâl'im. Çıkış için bana izin verilme zamanı yakındır. O zaman çıkıp yeryüzünde dolaşacağım. Kırk gün içinde uğramadığım karye (köy) kalmayacak. Mekke ile Taybe (Medine) hariç. Bu iki şehir bana haramdır. Onlardan birine her ne vakit girmek istersem, elinde yalın kılıç bir melek beni karşılar, benim oraya girmeme mani olur. Onların her bir geçidinde bir melek vardır, onları korur!" dedi." Sonra Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm çubuğuyla minbere dürterek:

"Bu Taybe'dir! Bu Taybe'dir! Bu Taybe'dir! Ben bunu size anlattım değil mi?" buyurdular. Halk da: "Evet!" diye karşılık verdi. bunun üzerine Aleyhissalâtu vesselâm:

"Temimi'd-Dâri'nin rivayetinin benim size ondan (Mesih Deccâl'dan) Mekke ve Medine'den anlattığıma muvafık düşmesi hoşuma gitti. Bilesiniz O Şam denizinde veya Yemen denizindedir. Hayır doğu tarafındandır. Evet o doğu tarafından zuhur edecektir. O doğu tarafından zuhur edecektir!" buyurdu ve eliyle doğu tarafına işaret etti."

Müslim, Fiten 119, (2942); Ebu Davud, Melahim 15, (4325, 4326); Tirmizi, Fiten 66, (2254).

        Ebu Sa'idi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bize Deccal üzerine uzun bir hadis rivayet etti. Bize anlattıkları meyanında şöyle de demişti:

"Deccal, Medine geçitlerine girmesi kendisine haram kılınmış olarak çıkacak. Derken (Medine civarındaki) bazı ekimsiz yerlere kadar gelir. O gün insanların en hayırlısı olan -veya en hayırlılarından- bir kimse onun karşısına çıkar ve:

"Sen Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın bize haber verdiği Deccâl'sin!" der. Deccâl de (kendi adamlarına):

"Ben şunu öldürüp sonra da diriltsem ne dersiniz? Bu işte bir şüpheye düşer misiniz?" der. Oradakiler:

"Hayır!" derler. Deccal onu öldürür ve sonra diriltir. Diriltildiği zaman adam:

"Allah'a yemin olsun. Senin hakkında hiçbir vakit bugünkünden daha basiretli olmamıştım!" der. Deccal onu tekrar öldüreyim mi di(yerek öldürmek isteye)cek, fakat musallat edilmeyecek."

Buhari, Fiten 27, Fedailu'l-Medine9; Müslim, Fiten 112, (2938).

Hz. Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

"Deccal çıktığı vakit beraberinde su ve ateş vardır. Ancak halkın ateş olarak gördüğü tatlı sudur; halkın su olarak gördüğü ise yakıcı bir ateştir. Sizden kim o güne ererse, halkın ateş olarak gördüğüne düş(meyi kabul et)sin. Çünkü o, tatlı soğuk sudur."

Buhari, Fiten 26, Enbiya 50; Müslim, Fiten 105, (2935); Ebu Davud, Melâhim 14, (4315),

        Ebu Saidi'l-Hudri radıyallahu anh'ın anlattığına göre, Aleyhissalâtu vesselâm'a Deccâl'den sormuştur. Aleyhissalatu vesselam da şu cevabı vermiştir:

"O (Deccâl) çıktığı gün (aynen bir insan gibidir) yemek yer. Ben size, onun hakkında, benden önceki peygamberlerden hiçbirinin kendi ümmetine anlatmadığı hususları anlatacağım: Onun sağ gözü meshedilmiştir (görmez), pertlektir, göz hadakası yoktur, sanki hadakası çevrim içinde bir balgam gibidir. Sol gözü de inciden bir yıldız gibidir. Onun beraberinde sanki cennet ve ateşin birer misli vardır. Ancak hakikatta ateşi cennet, suyu da ateştir. Haberiniz olsun! Onun yanında iki kişi vardır; köy halkını inzar ederler. Bu ikisi köyden çıkınca Deccal'in ashabından ilki oraya girer."

Rezin tahric etmiştir. Hadisin kaynağı yok ise de, hadiste yer alan mefhumların şahidleri Sahiheyn ve diğer kaynaklarda çoğunluk itibariyle gelmiştir.

        İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Veda haccı sırasında (bir ara): "Halk susup dinlesin!" buyurdular. Sonra Allah'a hamd ve senâda bulunup, arkadan Mesih ve Deccal'den uzunu uzun söz ettiler ve buyurdular ki:

"Allah'ın gönderdiği her peygamber, ümmetini onunla inzar etti. Nuh aleyhisselam ümmetini onunla inzar etti, ondan sonra gelen peygamberler de. O, sizin aranızda çıkacak. Onun hali sizden gizli kalmayacak. Rabbinizin tek gözlü olmadığı size kapalı değildir. O ise sağ gözü kör birisidir. Onun gözü, sanki (salkımdan) dışa fırlamış bir üzüm dânesi gibidir. (İki gözünün arasında ke-fe-re yani kâfir yazılmış olacaktır. Bunu her müslüman okuyacaktır)."

--> 

HZ. PEYGAMBER VE MİZAH Dr. Yusuf Doğan
İnsan yaratılışı itibariyle her zaman aynı aktiviteyi gösteremez. O aşırı çalışmanın verdiği yorgunluk ve sıkıntılardan kurtulmak istediğinde bir takım eylemlere yönelir. Bu eylemlerin başında mizah gelir. İnsanın varoluşu ile birlikte var olan mizah, daha sonra tarihî süreç içerisinde edebî sanatlardan biri haline gelmiş ve edebî tür olarak yerini almıştır. Devamı...  

HZ. PEYGAMBER GENÇLERİN DUYGULARINA HİTAP EDİYORDU Yrd. Doç. Dr. Seyfullah Kara
Toplumu fertler oluşturmaktadır. Ferdin sağlıklı bir eğitimden geçmesi ve buna bağlı olarak eğitimin amacına uygun hale gelmesi, toplumun huzur ve ahengi için şarttır. Bundan dolayı Hz. Peygamber, fertlerin eğitimine, bunlar arasında da çocuk ve gençlerin terbiyesine son derece önem vermiştir. Allah'ın Elçisi, bu eğitimi gelişigüzel bir biçimde yapmamış, gençlik psikolojisini dikkate alan son derece önemli metotlar uygulamıştır.

Toplumu fertler oluşturmaktadır. Ferdin sağlıklı bir eğitimden geçmesi ve buna bağlı olarak eğitimin amacına uygun hale gelmesi, toplumun huzur ve ahengi için şarttır. Bundan dolayı Hz. Peygamber, fertlerin eğitimine, bunlar arasında da çocuk ve gençlerin terbiyesine son derece önem vermiştir. Allah'ın Elçisi, bu eğitimi gelişigüzel bir biçimde yapmamış, gençlik psikolojisini dikkate alan son derece önemli metotlar uygulamıştır. O, uyguladığı bu metotlar sayesinde çoğu insanî değerlerin yok olduğu bir toplumu, bütün zorlukları aşarak, insanlığın imrendiği bir millet haline getirmiştir. Onun, gençlerin eğitimiyle ilgili olarak kullandığı metotları ana hatlarıyla,

1. Gençlerin duygularına hitap etmesi,
2. Gençleri utandırmaktan sakınması,
3. Gençlere yumuşak ve müsamahalı davranması,
4. Soru sorarak gençlerin ilgisini çekmesi, şeklinde dört grupta toplamamız mümkündür.

1.Gençlerin duygularına hitap etmesi: Hz. Peygamber, eğitime tâbi tutacağı insanların içinde bulundukları durumu daima göz önünde bulundurmuş, öğrenmeyi verimli bir şekilde sağlayan sosyal ve psikolojik şartları her zaman dikkate almıştır. Onun içindir ki, kendisine, farklı kişilerce değişik zaman ve mekanlarda en faziletli amel sorulduğunda, muhatabının içinde bulunduğu şartlara göre, bazen, "vaktinde kılınan namaz"Sahîhu´l-Buhârî, nşr. Mustafa Dîb el-Buğâ, Dımaşk, 1993, I, 197 (Kitâbu Mevâkîtu's-Salât, hn.504). ', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">1, diye cevap vermiş, kimi zaman da, amellerin en faziletlisinin, "Allah'a iman ve Allah yolunda cihat"a.g.e., II, 892 (Kitâbu'l-Itk, hn.2382).', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">2 olduğunu söylemiştir. Nitekim o, bu konuda, "Biz peygamberler, insanlarla zeka seviyelerine uygun olarak konuşmakla emir olunduk."Keşfu´l-Hafâ ve Muzîlu´l-İlbâs, Beyrut, 1988, I, 196.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">3, buyurmuştur. Hatta insanların anlayış kapasitelerinin yeterli olmayışı veya yanlış değerlendirebilecekleri gerekçesiyle bazı şeylerin henüz bilinmemesini istemiştir. Bunu isterken, kişilerin seviyelerinin bunları doğru yorumlayacak düzeye henüz gelmediğini düşünmüştür. Hicret sırasında on yedi yaşında bulunan Muaz b. Cebel'in naklettiğine göre, Hz. Peygamber, "Allah'tan başka bir ilah olmadığına, Muhammed'in Allah'ın Resûlu olduğuna kalpten inanan herkese Allah cehennemi haram kılmıştır." buyurmuştur. Bunun üzerine Muâz, "Yâ Rasûlallah! Bunu insanlara haber vereyim mi?" demiş, Hz. Peygamber de cevaben "Vermesen daha iyi olur. Çünkü o zaman buna güvenirler." diye karşılık vermiştir.Tâcu´l-Câmi li´l-Usûl fî Ehâdîsi´r-Rasûl, Istanbul, 1981, I, 31.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">4

Gençlerin eğitiminde de onların anlayış kapasitelerini dikkate alıyor, temayüllerine ve karakterlerine uygun olan metotlarla onlara yaklaşıyordu. Bazen onlara dua ederek duygu ve hissiyatlarını, kimi zaman da överek gururlarını okşamayı ihmal etmiyordu. Abdullah b. Abbas için, "Allah'ım, onu dinde fakih kıl ve ona tevili öğret."a.g.e., I, 192.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">5 demek suretiyle, onun duygu ve hissiyatına hitap ederken, genç Ebû Musa el-Eş'arî'ye de, "Ey Musa! Sana Davud ailesinin sesi gibi güzel bir ses verilmiştir." a.g.e., III, 1748.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">6, diyerek, onun gururunu okşamıştır. Genç Enes b. Malik'ten rivayet edildiğine göre, Hz. Peygamber, "Yaşından dolayı ihtiyar bir kişiye ikramda bulunan gence, Allah, yaşlandığında kendisine ikramda bulunan kimseler lütfeder."a.g.e., IV, 1574-1575; ez-Zebîdî, Zeynuddîn Ahmed b. Ahmed b. Abdillatîf, Sahîhu Buhârî Muhtasârı', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">7 buyurmuştur. Hz. Peygamber bu sözüyle gençleri sanki yaşlılar diyarına götürmüş, gençlerin de yaşlanacağı ve ikrama muhtaç olacağı duygusunu onlarda uyandırmıştır.

Hz. Peygamber Huneyn Savaşı'nda elde edilen ganimetlerin taksiminde, kalplerini İslam'a ısındırmak ve bağlamak için Kureyş'in ileri gelenlerine daha fazla pay ayırmıştı. Bu durum Ensar'ı gönülden yaralamıştı. İçlerinden söylenenler oldu. Sa'd b. Ubâde bu durumu Hz. Peygamber'e bildirince, Allah Rasûlu onları çadırına çağırdı ve "Ey Ensar! Sizin beni tenkit ettiğiniz söylendi, aslı var mıdır?" diye sordu. Ensar, "Ya Rasûlullah! Bizim ileri gelenlerimiz sizi tenkit edecek sözler söylemezler. Bunlar delikanlıların sözüdür." dediler. Bunun üzerine Hz. Peygamber, "Ey Ensar! Ben sizi dalalette buldum. Allah benim sebebimle aranıza dostluk ve sevgi bırakmadı mı? Siz nüfusça az idiniz, sizi çoğaltmadı mı? Fakir iken zengin etmedi mi?" dedi. Ensar ise "Ya Rasûlullah! İyiliğin ihsanın haddinden fazladır. Allah size mükafatını ihsan etsin!" diye karşılık verdiler. Yine Hz. Peygamber, "Siz diyebilirsiniz ki, ‘Kavmin seni yalanladığı vakit, biz seni tasdik ettik. Seni Mekke'den uzaklaştırdıklarında sana ev verdik. İhtiyaç zamanında elimizden geleni geri koymadık. Düşmandan korkuyordun sana emniyet verdik.' İşte böyle derseniz, doğrudur. Sizi tasdik ederim." dedi. Allah'ın Rasûlu bu şekilde Ensar'a iltifat etti. Ensar ise üzüntü gözyaşları dökerek, "Ya Rasûlullah! Yalnız bu mal ganimeti değil, dilerseniz baba ve dedelerimizden miras olarak aldığımızı da onlara taksim edin. Bizim maksadımız senin şerefli rızandır. Yanımızda dünya malının zerre kadar önemi yoktur." dediler. Hz. Peygamber Ensar'ın bu sözünden memnun oldu ve şöyle dedi: "Ey Ensar! Sizin inancınızdaki samimiyete güvenim vardır. Kureyş ise İslam'a henüz gelmiştir. Şimdiye kadar meydana gelen savaşlarda Müslümanlar tarafından pek çok yenilgilere uğratıldılar. Onların kalplerini yatıştırmak maksadıyla fazla hisse verdim. Onlar evlerine koyun ve develerle gidecek. Siz ise Rasûlullah ile gideceksiniz. Buna razı olmaz mısınız?". Ensar, "Ya Rasûlullah! Sana yakın olmak, bizim için dünyadan ve dünyanın içindekilerden daha hayırlıdır. Gölgenizi Allah üzerimizden eksik etmesin." dediler. Bunun üzerine Allah Rasûlu, "Ensar benim hususi dostlarım ve sırdaşlarımdır. Bütün insanlar bir yola gitse, Ensar başka bir yola gitse, ben Ensar'la beraber giderim." dedi ve ellerini kaldırıp, Ensar'a, çocuklarına ve torunlarına hayır dua etti.a.g.e., IV, 1574-1575; ez-Zebîdî, Zeynuddîn Ahmed b. Ahmed b. Abdillatîf, Sahîhu Buhârî Muhtasârı Tecrîd-i Sarîh Tercümesi, çev. Ahmed Naim-Kamil Miras, Ankara, 1987, X, 340-343. ', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">8

2.Gençleri utandırmaktan sakınması: Hz. Peygamberin, muhataplarını eğitirken onlara karşı kırıcı davranışlar içine girmediğini, onlara kaba sözler sarf etmediğini görüyoruz. Kendisi muhataplarına kötü sözler söylemediği gibi, etrafındakilere de bu tür sözlerden uzak durmasını emretmiştir. Hataları düzeltme konusunda Allah'ın Rasûlu'nun ne kadar seviyeli ve nazikane davrandığını Muaviye b. Hakem güzel bir şekilde anlatmaktadır. Muaviye Hz. Peygamberin arkasında namaz kılarken, aksıran bir adama, "Yerhamukellah" diyerek karşılık vermişti. Çünkü namaz kılarken konuşulmayacağını bilmiyordu. Yanındakiler Muaviye'ye bakmaya başladılar. Muaviye onlara da "Size ne oluyor ki, bana bakıp duruyorsunuz" deyince, bu defa yanındakiler onu ikaz etmek için ellerini dizlerine vurmaya başladılar. Muaviye onların kendisini susturmak istediklerini anlayınca, sustu. Bundan sonrasını Muaviye b. Hakem şöyle anlatıyor: "Anam babam Rasûlullah'a feda olsun. Onun kadar güzel öğreten bir öğretmen hiçbir zaman görmedim. Vallahi o, namazı kılınca beni ne dövdü  ne de azarladı. Sadece namazda dünya kelamı konuşulmayacağını, ancak tesbih, tekbir yapılarak Kur'ân okunabileceğini söyledi."Sahîhu Müslim, nşr. Muhammed Fuad Abdulbaki, Mısır, 1955, I, 381-382.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">9

Hz. Peygamber inanç ve prensiplerine ters düşen hareketleri yapan gençlere bile kaba davranmamış, onları utandıracak tarzda tenkit etmemiş, hatalı olduklarını uygun bir biçimde ifade etmiştir. Allah Rasûlu'nun en sevdiği gençlerden biri olan Usâme b. Zeyd, hırsızlık yapan bir kadını affetmesi için aracı olarak Rasûlullah'a geldi. Suçlu bir kadının, asalet sahibi ve değer verilen önemli bir kişi olduğu için suçunu görmezden gelmesi isteği, Hz. Peygamber'i son derece kızdırmasına rağmen, o, bu işe aracı olan genç Usâme'yi utandıracak hiçbir kırıcı söz etmemiş, tepkisini onu incitmeden ortaya koymuştur. Hz. Peygamber, minbere çıkarak, şu konuşmayı yaptı: "Ey insanlar! Sizden öncekiler, kendilerine önemli ve nüfuz sahibi bir kişi suçlu olarak geldiğinde, onun cezasını vermediler. Ancak nüfuz sahibi olmayan ve zayıf, güçsüz bir kişi suçlu olarak geldiğinde hemen cezalandırdılar. Bu adaletsizlikten dolayı da helak oldular. Allah'a yemin ederim ki, hırsızlık yapan benim kızım Fatma olsa, onun da elini keserdim."a.g.e., III, 1283; el-Müslim, a.g.e., III, 1315.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">10 Böylece Hz. Peygamber hem adaletin önemini ortaya koymuş, hem de genç Usâme'ye, kötülüklere aracı olmamasını ima yoluyla tembih etmiştir.

3.Gençlere yumuşak ve müsamahalı davranması: Hz. Peygamber, insanlığın olmasını gerektirdiği bütün erdemleri şahsında taşıyan biridir. İnsanlık için bir merhamet abidesidir. Kur'ân-ı Kerim'de, "Eğer sen kaba, katı yürekli olsaydın, kuşkusuz etrafından dağılır giderlerdi."11 ayetiyle, bu gerçek ortaya konur. Bu özelliklere haiz olan Allah'ın Rasûlu, bir şey öğreteceği veya ikazda bulunacağı zaman önce karşısındakini yumuşatarak gönlünü kazanır, sonra söyleyeceklerini söylerdi. Yumuşak huyluluk anlamına gelen hilm sıfatına sahip olan Allah Elçisi, en kızılacak durumlarda bile soğukkanlılığını korumuş, karşısındaki muhatabı ikna yolu ile sinirlendirmeden bilgilendirme yoluna gitmiştir. Bizzat kendisi, öğretirken azarlamamayı öğütlemiştir. 25. Bir gün, zina etmek için kendisinden izin isteyen gence karşı ortaya koyduğu tavır, gençlerin eğitimlerini üstlenenlere örnek olacak mahiyettedir. Kureyş kabilesinden bir genç, Hz. Peygamberin huzuruna gelerek, "Ey Allah'ın Rasûlu! Bana zina etmek için izin ver." dedi. Orada hazır bulunan sahabeden bazıları bu isteği İslam terbiyesine aykırı gördüklerinden, "Sus, sus" diyerek, genci azarladılar. İslam Peygamberi son derece sakin bir şekilde delikanlıya, "Yanıma gel, otur." diye yer gösterdi. Sonra onunla sohbet etmeye başladı. "Söyle bakalım, bir başkasının senin annenle zina etmesini ister misin?" diye sordu. Genç "Sana feda olayım ey Allah'ın Rasûlu, böyle bir şeyi aslâ istemem." dedi. Peygamberimiz de "Zaten hiç kimse annesine böyle bir şey yapılmasını istemez." buyurdu. Sorusuna devam ederek, "Başkasının senin kızınla zina etmesine razı olur musun?" diye sordu. Genç yine, "Sana feda olayım ey Allah'ın Rasûlu, razı olmam." dedi. Hz. Peygamber de "Hiç kimse kızıyla zina edilmesine razı olmaz." dedikten sonra, kız kardeşi, halası ve teyzesiyle zina edilmesine razı olup olmayacağını sordu. Genç, her soruda da "Sana feda olayım hayır istemem." diye cevap veriyordu. Artık hatasını anladığını görünce Hz. Peygamber, elini bu gencin omzuna koyarak, "Allah'ım, bunun günahını affet, kalbini temizle ve uzuvlarını günah işlemekten koru." diye dua etti. Bu genç, kendi ifadesine göre, bir daha hayatı boyunca kalbinde zina duygusuna yer vermedi.Müsned, Beyrut, ts., IV, 256-257.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">12

Allah Rasûlu'nun sahip olduğu hoşgörüyü, onun gençlere gösterdiği yumuşaklık ve müsamahayı daha iyi anlayabilmek için, kendisine gençlik hayatı boyunca on yıl aralıksız hizmet etmiş olan Enes b. Malik'in sözlerine kulak vermek yeterlidir. Enes şöyle diyor: "On yıl Hz. Peygamber'e hizmet ettim. Bana bir defa bile ‘öf' demedi. Yaptığım bir şey için, ‘Niye bunu yaptın' diyerek azarlamadı. O, ahlak bakımından insanların en mükemmeliydi."a.g.e., IV, 368.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">13

4.Soru Sorarak Gençlerin İlgisini Çekmesi: Biraz önce zikrettiğimiz üzere, zina etmek isteyen gence "Bir başkasının annenle, kızınla, teyzenle, halanla zina etmesini ister misin?" diyerek ayrı ayrı sorular sormak suretiyle, gencin dikkatinin tamamen çekilmesi ve zinanın çirkinliği öğretilerek ikna edilmesi, örnek olarak burada da zikredilebilir. Allah Rasûlu, Hz.Ali'ye sıkıntı esnasında ne diyeceğini öğretmek için de önce sorusunu sormuş ve "Ey Ali! Çıkmaza düştüğünde söylemen gereken kelimeleri sana öğreteyim mi?" demiştir. Hz. Peygamber, bu kelimelerin ne olduğunu açıklamış ve ‘Bismillahirrahmanirrahim, velâ Havle velâ Kuvvete İllâ Billâhi'l-Aliyyi'l-Azîm' dersen, Allah sana gelecek olan belalardan dilediğini bu kelime sebebiyle önler." buyurmuştur.a.g.e., II, 382.', CAPTION, '', BELOW, RIGHT, BGCOLOR, '#CC9966');" onmouseout="return nd();" href="javascript:void(0);">14

Kıyamet (Arapça'da يوم القيامة; kelime anlamı olarak: " Diriliş Günü") birçok dinde ve inanışta bulunan, dünyanın ve evrenin yok olacağı ana verilen isimdir. Her inanışta ve dinde farklı bir kıyamet anlayışı vardır. Tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zamandır.

Bu makalede belli başlı dinlerin ve inanışların kıyamet görüşleri yüzeysel olarak incelenmiştir. Her dinin veya inanışın kıyamet görüşünü detaylı olarak o dinin veya inanışın makalesinde bulabilirsiniz.

İslam dininde kıyamet

İslam dininde herkesin dirileceği ve dünya hayatının son bulacağı an.

Kıyamet kelimesinin karşılığı olarak Kur'an-ı Kerim'de geçen "Saat (Kur'an 31.34, 74.47)," "Hesap Günü," (Kur'an 72.130 "Toplanma Günü," "Hesap Günü," "Sıkıntı Günü," (Kur'an 74.9) and the "Büyük Duyuru")ifadeleri Arapça'daki Son Hüküm gününün karşılıklarıdır.

Kıyamet inancı İslam inancının (Akide) bir parçası ve inancın temel prensiplerinden biridir. Kıyamet Günündeki imtihanlar ve kargaşalar Kur'an ve Hadis lerde tasvir edilmiş müfessirlerin yorumlarında ve Gazali, Ibn Kesir, Ibn Mace, Buhari gibi din bilginlerinin kitaplarında detaylarıyla ele alınmıştır. Kur'an-ı Kerim'e göre müslüman olsun olmasın her insan yaptıklarından ötürü kıyamet günü yargılanacaktır. (Kur'an 74.38).

HADİSLER

(Allah Rasûlü) “Din nasihattir/samimiyettir” buyurdu. “Kime Yâ Rasûlallah?” diye sorduk. O da; “Allah'a, Kitabina, Peygamberine, Müslümanlarin yöneticilerine ve bütün müslümanlara” diye cevap verdi.

Müslim, Imân, 95.

Islâm, güzel ahlâktir.

Kenzü'l-Ummâl, 3/17, HadisNo: 5225.

Insanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez.

Müslim, Fedâil, 66; Tirmizî, Birr, 16.

YÖNETİM KURULU

Prof. Dr. Salih KIRKGÖZ

Prof. Dr. Kerim YAVUZ

Prof. Dr. Ali Osman ATEŞ

Prof Dr. Halife KESKİN

Doç. Dr. Nasi ASLAN

Doç.Dr. Mustafa LAMAN

Yrd.Doç.Dr. Nuran YILMAZ



FAKÜLTE KURULU

Prof. Dr. Salih KIRKGÖZ

Prof. Dr. Kerim YAVUZ

Prof. Dr. Ali Osman ATEŞ

Prof Dr. Halife KESKİN

Prof.Dr. Saliha KIRICI

Prof.Dr. Hacer BOZDEMİR

Doç. Dr. Nasi ASLAN

Doç.Dr. Mustafa LAMAN

Yrd.Doç.Dr. Nebahat GÖÇERİ

Yrd.Doç.Dr. Hamit DİKMEN

Yrd.Doç.Dr. Muhammet YILMAZ

Kolaylastiriniz, güçlestirmeyiniz, müjdeleyiniz, nefret ettirmeyiniz.

Buhârî, Ilm, 12; Müslim, Cihâd, 6.

Insanlarin Peygamberlerden ögrenegeldikleri sözlerden biri de: “Utanmadiktan sonra diledigini yap!” sözüdür.

Buhârî, Enbiyâ, 54; EbuDâvûd, Edeb, 6.

Hayra vesile olan, hayri yapan gibidir.

Tirmizî, Ilm, 14.

Mümin, bir delikten iki defa sokulmaz. (Mümin, iki defa ayni yanilgiya düsmez)

Buhârî, Edeb, 83; Müslim, Zühd, 63.

Nerede olursan ol Allah'a karsi gelmekten sakin; yaptigin kötülügün arkasindan bir iyilik yap ki bu onu yok etsin. Insanlara karsi güzel ahlakin geregine göre davran.

Tirmizî, Birr, 55.

Allah, sizden birinizin yaptigi isi, ameli ve görevi saglam ve iyi yapmasindan hosnut olur.

Taberânî, el-Mu'cemü'l-Evsat, 1/275; Beyhakî, ?u'abü'l-Îmân, 4/334.

Iman, yetmis küsur derecedir. En üstünü “Lâ ilâhe illallah (Allah'tan baska ilah yoktur)” sözüdür, en düsük derecesi de rahatsiz edici bir seyi yoldan kaldirmaktir. Haya da imandandir.

Buhârî, Îmân, 3; Müslim, Îmân, 57, 58.

Iki göz vardir ki, cehennem atesi onlara dokunmaz: Allah korkusundan aglayan göz, bir de gecesini Allah yolunda, nöbet tutarak geçiren göz.

Tirmizî, Fedâilü'l-Cihâd, 12.

Zarar vermek ve zarara zararla karsilik vermek yoktur.

Ibn Mâce, Ahkâm, 17; Muvatta', Akdiye, 31.

Hiçbiriniz kendisi için istedigini (mü'min) kardesi için istemedikçe (gerçek) iman etmis olamaz.

Buhârî, Îmân, 7; Müslim, Îmân, 71.

Müslüman müslümanin kardesidir. Ona zulmetmez, onu (düsmanina) teslim etmez. Kim, (mümin) kardesinin bir ihtiyacini giderirse Allah da onun bir ihtiyacini giderir. Kim müslümani bir sikintidan kurtarirsa, bu sebeple Allah da onu kiyamet günü sikintilarinin birinden kurtarir. Kim bir müslümani(n kusurunu) örterse, Allah da Kiyamet günü onu(n kusurunu) örter.

Buhârî, Mezâlim, 3; Müslim, Birr, 58.

Iman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de (gerçek anlamda) iman etmis olamazsiniz.

Müslim, Îmân, 93; Tirmizî, Sifâtu'l-Kiyâme, 56.

Müslüman, insanlarin elinden ve dilinden emin oldugu kimsedir.

Tirmizî, Îmân, 12; Nesâî, Îmân, 8.

Birbirinize buguz etmeyin, birbirinize haset etmeyin, birbirinize arka çevirmeyin; ey Allah' i n kullari, kardes olun. Bir müslümana, üç günden fazla (din) kardesi ile dargin durmasi helal olmaz.

Buhârî, Edeb, 57, 58.

Hiç süphe yok ki dogruluk iyilige götürür. Iyilik de cennete götürür. Kisi dogru söyleye söyleye Allah katinda siddîk (dogru sözlü) diye yazilir. Yalancilik kötüye götürür. Kötülük de cehenneme götürür. Kisi yalan söyleye söyleye Allah katinda kezzâb (çok yalanci) diye yazilir.

Buhârî, Edeb, 69; Müslim, Birr, 103, 104.

(Mümin) kardesinle münakasa etme, onun hosuna gitmeyecek sakalar yapma ve ona yerine getirmeyecegin bir söz verme.

Tirmizî, Birr, 58.

( Mümin) kardesine tebessüm etmen sadakadir. Iyiligi emredip kötülükten sakindirman sadakadir. Yolunu kaybeden kimseye yol göstermen sadakadir. Yoldan tas, diken, kemik gibi seyleri kaldirip atman da senin için sadakadir.

Tirmizî, Birr, 36.

Allah sizin ne dis görünüsünüze ne de mallariniza bakar. Ama o sizin kalplerinize ve islerinize bakar.

Müslim, Birr, 33; ‹bn Mâce, Zühd, 9;

Ahmed b. Hanbel, 2/285, 539.

Allah' i n rizasi, anne ve babanin rizasindadir.

Allah' i n öfkesi de anne babanin öfkesindedir.

Tirmizî, Birr, 3.

Üç dua vardir ki, bunlar süphesiz kabul edilir:

Mazlumun duasi, misafirin duasi ve babanin evladina duasi.

Ibn Mâce, Dua, 11.

Hiçbir baba, çocuguna, güzel terbiyeden daha üstün bir hediye veremez.

Tirmizî, Birr, 33.

Sizin en hayirlilariniz, hanimlarina karsi en iyi davrananlarinizdir.

Tirmizî, Radâ', 11; ‹bn Mâce, Nikâh, 50.

Küçüklerimize merhamet etmeyen, büyüklerimize saygi

göstermeyen bizden degildir.

Tirmizî, Birr, 15; Ebû Dâvûd, Edeb, 66.

Peygamberimiz isaret parmagi ve orta parmagiyla isaret ederek: “Gerek kendisine ve gerekse baskasina ait herhangi bir yetimi görüp gözetmeyi üzerine alan kimse ile ben, cennette iste böyle yanyanayiz” buyurmustur.

Buhârî, Talâk, 25, Edeb, 24; Müslim, Zühd, 42.

(Insani) helâk eden su yedi seyden kaçinin. Onlar nelerdir ya Resulullah dediler. Bunun üzerine: Allah'a sirk kosmak, sihir, Allah' i n haram kildigi cana kiymak, faiz yemek, yetim mali yemek, savastan kaçmak, suçsuz ve namuslu mümin kadinlara iftirada bulunmak buyurdu.

Buhârî, Vasâyâ, 23, Tibb, 48; Müslim, Îmân, 144.

Allah'a ve ahiret gününe imân eden kimse, komsusuna eziyet etmesin. Allah'a ve ahiret gününe imân eden misafirine ikramda bulunsun. Allah'a ve ahiret gününe imân eden kimse, ya hayir söylesin veya sussun.

Buhârî, Edeb, 31, 85; Müslim, Îmân, 74, 75.

Cebrâil bana komsu hakkinda o kadar çok tavsiyede bulundu ki; ben (Allah Teâlâ) komsuyu komsuya mirasçi kilacak zannettim.

Buhârî, Edeb, 28; Müslim, Birr, 140, 141.

Dul ve fakirlere yardim eden kimse, Allah yolunda cihad eden veya gündüzleri (nafile) oruç tutup, gecelerini (nafile) ibadetle geçiren kimse gibidir.

Buhârî, Nafakât, 1; Müslim, Zühd, 41;

Tirmizî, Birr, 44; Nesâî, Zekât, 78.

Her insan hata eder.

Hata isleyenlerin en hayirlilari tevbe edenlerdir.

Tirmizî, Kiyâme, 49; Ibn Mâce, Zühd, 30.

Mü'minin baska hiç kimsede bulunmayan ilginç bir hali vardir; O'nun her isi hayirdir. Eger bir genislige (nimete) kavusursa sükreder ve bu onun için bir hayir olur. Eger bir darliga (musibete) ugrarsa sabreder ve bu da onun için bir hayir olur.

Müslim, Zühd, 64; Dârim”, Rikâk, 61.

Bizi aldatan bizden degildir.

Müslim, Îmân, 164.

Söz tasiyanlar (cezalarini çekmeden ya da affedilmedikçe) cennete giremezler.

Müslim, Îmân, 168; Tirmizî, Birr, 79.

Isçiye ücretini, (alninin) teri kurumadan veriniz.

Ibn Mâce, Ruhûn, 4 .

Bir müslümanin diktigi agaçtan veya ektigi ekinden insan, hayvan ve kuslarin yedikleri seyler, o müslüman için birer sadakadir.

Buhârî, Edeb, 27; Müslim, Müsâkât, 7, 10.

Insanda bir organ vardir. Eger o saglikli ise bütün vücut saglikli olur; eger o bozulursa bütün vücut bozulur. Dikkat edin! O, kalptir.

Buhârî, Îmân, 39; Müslim, Müsâkât, 107.

Rabbinize karsi gelmekten sakinin, bes vakit namazinizi kilin, Ramazan orucunuzu tutun, mallarinizin zekatini verin, yöneticilerinize itaat edin. (Böylelikle) Rabbinizin cennetine girersiniz.

Tirmizî, Cum'a, 80.

ORADA KİMİ NE BEKLİYOR?

Allahu Teala, içinde yaşadığımız bu dünyayı ve içerisindeki bütün varlıkları, geçici bir zaman için yaratmıştır. Bir gün dünya ve dünyadaki bütün insanlar, canlı ve cansız varlıklar yok olacaklardır. Dağlar, taşlar, yerler, gökler parçalanacak (Karia-4,5), Allah’tan başka tüm  alem son bulacak, (Rahman-27)  kıyamet kopacaktır.İnsan için üç hayat vardır;

1. Dünya hayatı: Ruhun cesetle birlikte olduğu, içinde yaşadığımız hayat,

2. Berzah hayatı: Ruhların dünyada iken, içinde bulunduğu cesedden ayrılıp,azab yahutta nimet içinde müstakil hale geldiği, kabir hayatı

3. Ahiret hayatı: Ruhların dünyada iken içinde oldukları cesetlere dönmesi ile meydana gelen son hayattır. Berzah hayatı  dünya ile ahiret hayatı arasındaki, beklemekten ibaret olan hayattır.

Berzah hayatının birinci kapısı ölümdür. Ölüm anında, ruhlar cesedden ayrılırken, rahmet veya azab melekleri vasıtasıyla, onlara hallerine (dünya yaşantılarına) uygun durumlar gösterilir.

Ahmed ibn Hanbel’in Müsned’inde  yer alan bir hadis-i şerifte Hz. Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur:

“Mü’min kul, dünyadan ayrılmak üzere ve ahirete yöneldiği anda o’na semadan beyaz yüzlü melekler iner. Yüzleri sanki güneş gibidir. Yanlarında cennet kefenlerinden ve kokularından vardır. Onun görebileceği yere otururlar. Ölüm meleği gelir, baş tarafına oturur ve şöyle der: “Ey güzel Ruh! Çık ve Rabbinin rızasına ve mağfiretine gel” O da, ağızdan damlayan bir damla gibi çıkar.

Kafir kul dünyadan ayrılmak ve ahirete yönelmek üzere olunca, yanında, kaba bir elbise olan, siyah yüzlü bir melek gelir. Onun görebileceği bir yere oturur ve şöyle der:

“Ey çirkin Ruh, haydi çık. Rabbının öfkesine ve  gazabına gel. Ruh cesedden, korkarak ve güçlükle ayrılır.” (IV/288-397)

Ölümden sonra berzah aleminin ikinci kapısı olan kabir hayatı başlar. Kabirde ilk zamanlarda ruh cesetle birlikte bulunur, beraber azap ve mükafat görürler. Daha sonra ruh cesedden ayrılır ve müstakil olur.

Peygamberimiz (s.a.v.)’in ifadesine göre:“Kabir ya cennet bahçelerinden bir bahçe yahut cehennem çukurlarından bir çukurdur.” (Tirmizi-Kıyame/26)

Ruhun cesetle birlikte kabirde azab veya mükafat görmesinin bir benzeri, hepimizin zaman zaman gördüğümüz acı veya tatlı rüyalardır ki ancak uyanınca sona erer.

Ruh, kabirde Münker ve Nekir’in soracağı suallere verdiği cevaplara göre ya “illiyyîne” ya da “siccîn”e gönderilir.

Burada yeniden diriltilecekleri kıyamete kadar emaneten dururlar. Yeniden dirilme gününde ise Allah’ın emri ile tekrar cesetlere girerler.

Berzah hayatından sonra insanlar yeniden hayat bulup, kabirlerinden kaldırılacak ve mahşer denilen düz bir sahada (Hicr/25) hesabı süratle gören Allah’ın (Al-i İmran/19) huzurunda, dünyada yaptıklarının hesabını (Hakka/19-37) vermek üzere toplanacaklardır.

“De ki; Allah sizi diriltir (dünyaya getirir) sonra öldürür. Sonra şüphe götürmeyen kıyamet gününde sizi bir araya toplar. Fakat insanların çoğu bunu bilmezler.” (Casiye/26)

İnsanların hesap vermek için toplanacakları mahşer günü güneş, insanların başları üzerine iyice yaklaşır, sıcaklık çok şiddetlenir. Ve insanlar günahları nisbetinde tere batarlar. Bir kısmı topuklarına, bir kısmı diz kapağına, bir kısmı göbeğine ve bir kısmı da ağzına kadar tere batar. (Müslim-8/135; Buhari 6/137) Hararetin en şiddetli olduğu bu günde, adil devlet reisi, gönlü mescidlere bağlı genç, sadakayı gizli veren cömert kişi, güzel bir kadının zina davetini Allah’tan korkusu nedeniyle kabul etmeyen müttaki, sevgileri Allah için olan iki dost, Allah’a ibadetle büyüyen genç ve tenha yerde Allah’ı zikrederek gözleri yaşla dolup taşan insanı, Allah, lütfuyla Arş’ının gölgesinde gölgelendirecektir.” (Buhari/Ezan, 36, Hudud/19)

İnsanların  dünyada yaptıkları amellerin tartılması için teraziler kurulur.

Hesaplaşma yapılır. Bu hesaplaşma “mizan” denilen keyfiyetini Allah’ın bildiği adalet terazileri ile gerçekleşir. İnsanlar teker teker hesaba çekilir. Bir kısmının ki kolay bir kısmının ki ise çok çetin geçer. Büyük küçük herşey hesaba dahil edilir. Diller, eller ve ayaklar kişinin aleyhinde şahitlik ederler. Yalan söylemek mümkün olmaz. (Nur/24-Yasin/65)

“Kıyamet günü, doğru teraziler kurarız, hiçbir kimse, hiçbir haksızlığa uğratılmaz. Hardal tanesi kadar olsa bile yapılanı ortaya koyarız. Hesap gören olarak biz yeteriz.” (Enbiya/47)

Her insan için Kiramen Katibin meleklerinin bir dosya tanzim ettikleri bu dosyanın ahirette açılacağı, bütün teferruatıyla insanın amellerinin ortaya konacağı, zerre miktarı hayrın veya şerrin karşılığının görüleceği, amel defteri sağından verilenlerin hesabının kolay, arkasından ve solundan verilenlerin ise çok zor bir hesaptan geçeceği Kur’an ve sünnette bize haber verilmektedir.

Amellerin tartılması sonucu, kimin iyiliği ağır gelirse o, gerçekten ahiret sıkıntılarından kurtulmuş olur. Kimin de iyilikleri hafif kötülükleri ağır gelirse bu da hüsrana düşenlerden, zarara uğrayanlardan olur.

Amellerin tartılmasından ve iyilerle kötülerin belli olmasından sonra insanlar sırat köprüsünden geçmeye zorlanırlar. Cehennem üzerinde kurulan bu köprü çok ince olup üzerinde durulması ve yürünmesi kişinin iman ve ameline göre mümkün olan bir köprüdür. Buradan geçiş gayet tehlikeli olduğu için Rasulullah (s.a.v.) kenarına durup;

“Ya Rab! Selamette kıl, selamette kıl.” diye dua eder. (Müslim/129-Buhari-1/193)

Bazı insanlar, çakan şimşek gibi suratli bir şekilde karşıya geçerken, bazıları da dizleri ve elleri üzerinde zorlanarak geçecekler. Ama bazı insanlar da vardır ki o köprüden geçemeyerek cehenneme düşer, perişan olurlar. (Müslim-1/129-130)

İşte insanoğlu için kaçışı mümkün olmayan, mutlaka uğranılacak olan, ba’s, mahşer, mizan ve sırat. Sonra da, son durak ya cennet, ya da cehennem.

Cennet

Allah’ın uyarıcı olarak gönderdiği Peygamberlerin davetine uyarak, iman edip, dünya ve ahirete ait işleri, kulluk vazifelerini elden geldiği kadar güzel bir şekilde yapan, temiz ve müttaki kişiler için hazırlanmış bir huzur ve saadet yurdudur.

“Cennet, takva sahiplerine, uzak olmayarak yaklaştırılmıştır. İşte, size va’dolunan, gördüğünüz şu cennettir ki, o, Allah’ın taatına dönen, O’nun (hudud ve ahkamına) riayet eden, çok esirgeyici Allah’a bütün samimiyetiyle gıyaben, saygı gösteren, Hakk’ın taatına yönelmiş bir kalble giden kimselere aittir.” (Kâf 50/31-33)